بعد از یه مدت طولانی.......

سلام .

روزی میرسد...

در حسرتم بمانی . در روزی بارانی . من در اوج و تو در ویرانی...

یه روزی صادقانه صدات کردم .

عاشقانه نگات کردم.

حالا عاجزانه نگام می کنی .

با حسرت صدام می کنی .

اما فقط ........................

برو

(قلم از احسان)

بعد از مدت هاااااااااااااااااااااااااااااااااا سلام

اینجاست که می خوانم پایان چه زیباست

در بهاری دردناک رها کردن دستانت چه زیباست

گریه هایت . ابر های بارانیت برای من زیباست

زیباست انچه تو را می رنجاند

سالها رنجینده و پیر گشته ام ز مرداب غم

حال رنجیدنت زیباست

(احسان معانی)

یادگاری عشقم رو رگ دست چپش بود

می گفت عاشقتم

عشق و اینجوری واسم معنا کرد

خیانت

ببار تا ببارم ای ابر بهاری حال آنکه رنجیده ام

 (احسان معانی)

برگ های سبز ِ ، شاخه های درخت باغ امیدم

                         همه ریختند با تند بادی از پشت پا زدنهایت

                                    همه شكستند با دل شكستگی هایت

                                            همه خشك شدند با درك نكردن هایت

دگر برایم چه مانده ...

فقط آن تك برگِ سبز

كه برروی تك شاخه بلند ِ

                         استوار بر تك درختی كه تنها امیدم به توست

كه ریشه هایش ز خاك برآمده

     و آفتاب سوزنده حرف هایت، كه بر سر تك برگ دل كوچكم می تابد،

                                                و او را تا عمق وجود می سوزاند

و تند باد بی مهری تو كه لحظه به لحظه شاخه های بلند

                                          این تك درخت را به هر سو می كشاند.

امید ِ سبزم را

                 زردُ

                      شكسته ُ

                             خشك

و این است همه دوست داشتنت به من

                                      و سرآغاز نفرت من به تو

                   (قلم از آروین)

به نام آنکه ما را آشنا اوست                رفیق ما در هر سرا اوست

در این گرداب ِ رنج و محنت و درد          امید هر شد و هر بینوا اوست

می گویند سلام کلید ورود به کلبه آشناییست  . ما هم سلام می کنیم .

سلام از طرف یه دوست قدیمی . یه  نفر که یه روزگاری اسم این وبلاگ ر ُ گذاشت درد و دل عاشقانه . و نوشت و نوشت و نوشت ... آره خودم می گم ، آروین

می تونید اولین مطالب این وبلاگ ر که اکثراً خودم اونها ر گفتم در اولین پستهای این وبلاگ بخونید (اینجا).وقتتون رُ نگیرم .خلاصه ما رفتیم و وبلاگ رُبه دست داداش گلمون آقا احسان گذاشتیم ، که خداییش کم هم نذاشتن

و حالا آروین اومده . یعنی هنوز نیومده ولی می خواد بعد از کنکور معماری که هفته آینده ست قلم ر به دست بگیره و بنویسه . . . پس منتظر حرفهای عاشقانه من باشید .... می یام  به امیده دیدار در روز ۴ آذر.

سلام ..

ببخشید بازم دیر شد.......

بازم اومدم با یه دنیا تنهایی و دلتنگی....

اینک پنجره:

من فقط یک پنجره می خواهم

پنجره ای که بتوان از آن دنیا را سبز دید..

من فقط یک قلم می خواهم

قلمی که بتوان با آن غم های دنیا را خلاصه کرد..

من فقط یک لانه می خوا هم

لانه ای که بتوان خود را با تنهایی در آن حبس نمود..

من فقط تو را می خواهم

تویی که اینک مرا در مرداب غم تنها نگاشتی..

سال هاست دلتنگت خواهم ماند..

می دانم بر نخواهی گشت اما چاره ای نیست

خنده ای نیست....

عشقی نیست

آن چه مانده است

دوچشم خیس و یک قلب نا آرام با گیتار شکسته ای

که صدایش قلبم را می لرزاند ...

می دانم نخواهی آمد

من پنجره ای می خواهم که از آن بتوان تو را دید . با تو بود

با تو خندید.

خدایااااااااااااا

فقط یه پنجره برای شروعی دوباره...............................

(قلم از خودم)

سلام...

امیدوارم که حال همتون خوب باشه.

من با اجازه آقا احسان یه عضو جدید توی شبهنگام هستم ..

من غزلم   .. ۱۹ سالم هست..

دانشجوی سال اول علوم سیاسی...

من کم و بیش شعر می گم .. دوست داشتم شعرا مو یه جایی بنویشم

که موندگار باشن..

دیدم هیجا مثل اینجا نیست .. چون اینجا خیلی راحتم .. هر چی تو دلم هست و

می تونم بگم..

ممنونم از آقا احسان که این اجاز رو به من دادن..

با اجازه..............

چقدر سخته گل آرزو ها تو توی با غ دیگری ببینی و هزار بار

تو خودت بشکنی و اون وقت

آروم زیره لب بگی گل من

باغچه ی نو مبارک

سلام به همه دوستای گلم ...

امیدوارم منو ببخشید بابت این چند روزی که نبودم ..

دلم واسه خودم تنگ شده..

واسه اون کسی که بودم..

دلم واسه همه اون روزای خوبی رو که از دست دادم تنگ شده..

دلم واسه یه قهقهه کوچولو تنگ شده..............

دلم واسه خدا تنگ شده.............................

-  -  -  -  -  -  -  -  -  -

آری این  منم . تنها در کوچه های دلتنگی قدم می زنم با خود سخن می گویم ..

در ذهنم رویایی را تصور می کنم که اینک کابوس است ..

در قلبم عشقی را احساس می کنم که اینک کینه است..

از او می پرسم چرا؟

گویی جوابم در بیداریست .. بیداری برایم مرگ است . . مرگ برایم جاودانی..

آرام در رویای بیداری می گریم .. کسی نمیبیند این شکسته دل را..

آری این منم .. همان تاریکی .. همان شب .. همان بی قراری..

همان زمستان سرد و یخبندان .. همان کابوس رویا .. همان گمگشته ی تنها..

چشمانم تیره می بیند .. آهی می کشم و می گویم عاقبت چه خواهد شد؟

(قلم از خودم)

نشانی از تو ندارم اما نشانی ام را برای تو می نویسم: درعصرهای انتظار،به

 حوالی بی کسی قدم بگذار! خیابان غربت را پیدا کن و وارد کوچه پس

کوچه های تنهایی شو! کلبه ی غریبی ام را پیدا کن، کناربیدمجنون خزان زده

و کنارمرداب ارزوهای رنگی ام! درکلبه را باز کن و به سراغ بغض خیس

پنجره برو! حریر غمش را کنار بزن! مرا می یابی

All Rights Reserved 2005-2006 © http://shabhengam.mihanblog.com
This Template Designed By آروین TEL==> (09354263741) ID==> ( pezeshkan_architect ) This Template Designed By Ehsan Maani TEL==> (09173878987---09366730445---09327101540) ID==> ( ehsan_maani68 )